Habang namamasyal ako dito sa mundo ng wordpress… bigla akong napaisip sa entry na to ni Jojita. Lalo na sa part na to

1. PERPETUAL WHINER

Hobby: Ang bwisitin ka sa walang katapusang drama ng buhay niya.

Hello……….. You’re not ‘that’ important para i-single out ng universe para pahirapan. Try mo kayang magka AIDS para justifiable naman ang walang patumagga mong reklamo sa buhay.

Honestly, at first nasaktan ego ko… abah! tao lang ako noh! tinamaan ako talaga… hmmmm… pero nag-isip ako mabuti at nakiramdam… tama nga sya… isa isa kong iniscan ang mga post ko d2 sa wordpress… ang dami na pala akong mga hinaing sa buhay na ikinakalat dito… napansin ko pa ang mga dates kung kelan ko sinulat… matagal tagal na rin pala… di pa naman huli para magbago diba? maraming salamat po talaga… hindi ito sarcastic ha… huwag po sana mamisinterpret. gusto ko lang talaga magpasalamat… minsan may mga salitang nakakasakit ng damdamin pero minsan siguro kailangan talagang marinig yun para tumino tino ang pag-iisip ng taong concern.. I admire those person na prangka sa mga ganitong bagay. Kaya para sayo po Jojitah… salamat po ulit. Saludo po ako sayo.

PS

sa makakabasa po pasensya na rin kung dito ako nagiinarte… nilayuan ko kasi ang mga barkada ko dati for some reasons… hmmm syempre mali na naman ako pero unti unti ay naguumpisa na kaming maging ok lahat. eto lang ang outlet ko po kasi sa ngayon… mahirap naman ipunin lahat dito sa dibdib yun lang po… hmmm tama na senti paki slap na lang ako pag senti na naman…